وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا وَمِثْلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفْتَدَوْا۟ بِهِۦ مِن سُوٓءِ ٱلْعَذَابِ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا۟ يَحْتَسِبُونَ ٤٧
Ва лав анна лил лазӣна заламу ма фи-л-арЗи ҷамӣъа-в ва мислаҳу маъаҳу лафтадав биҳӣ мин суи-л-ъазаби явма-л-Қийамаҳ. Ва бада лаҳум-м миналлоҳи ма лам якуну яҳтасибун.
Агар барои ононе ки зулм карданд, он чӣ дар Замин аст ҳама ва монанди он бо ҳамроҳии он бошад, албатта, онро аз сахтии азоби рӯзи Қиёмат дар ивази (халосии) худ фидя хоҳанд дод. Ва аз тарафи Аллоҳ он чӣ гумони онро намедоштанд, (он рӯз) ошкор шавад.
39:47