أَن تَقُولَ نَفْسٌۭ يَـٰحَسْرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِى جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّـٰخِرِينَ ٥٦
Ан тақула нафсу-й йа ҳасрата ъала ма фарратту фӣ ҷанбиллаҳи ва ин кунту ла мина-с-сахирӣн.
Ва (пеш аз он ки) ҳар нафс бигӯяд: «Эй вой бар ман, ба он чӣ дар ҳаққи Аллоҳ кӯтоҳӣ кардам ва албатта, аз тамасхуркунандагон будам (Қуръонро пайрави кунед)».
39:56