يُوصِيكُمُ ٱللَّهُ فِىٓ أَوْلَـٰدِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ ٱلْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَآءًۭ فَوْقَ ٱثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَٰحِدَةًۭ فَلَهَا ٱلنِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَٰحِدٍۢ مِّنْهُمَا ٱلسُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُۥ وَلَدٌۭ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُۥ وَلَدٌۭ وَوَرِثَهُۥٓ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ ٱلثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُۥٓ إِخْوَةٌۭ فَلِأُمِّهِ ٱلسُّدُسُ ۚ مِنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ يُوصِى بِهَآ أَوْ دَيْنٍ ۗ ءَابَآؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًۭا ۚ فَرِيضَةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ١١
Йусикумуллоҳу фӣ авлодикум ли-з закари мислу ҳаззи-л-унсаянн. Фа ин кунна нисаан фавқаснатайни фа лаҳунна сулусо мо тарак. Ва ин конат воҳидатан фа лаҳа-н-нисф. Ва ли абавайҳи ли кулли воҳиди-м минҳума-с-судусу мим-мо тарака ин кона лаҳу валад. Фа ил лам яку-л лаҳу валаду-в ва варисаҳу абавоҳу фа ли уммиҳи-с-сулус. Фа ин кона лаҳу ихватун фа ли уммиҳи-с-судус. Мин баъди васийяти-н йусо биҳа ав данн. Абаукум ва абнаукум ло тадруна айюҳум ақрабу лакум нафъо. Фаризата-м миналлоҳ. Инналоҳа кона Ъалиман ҳакимо.
Аллоҳ шуморо дар ҳаққи авлоди худ васият (ҳукм) мекунад, ки барои (ҷинси) мард монанди ҳиссаи ду зан аст. Пас, агар занон (духтарон) зиёда аз ду бошанд, пас барои онҳост ду сеяки он чи аз моли мерос мондааст. Ва агар ворис як духтар бошад, пас ними моли мерос аз они ӯст. Ва агар майитро фарзанд бошад, барои падару модари ӯ барои ҳар кадом шашяки аз моли мерос аст. Пас, агар майитро фарзанд набошад ва меросбари ӯ падару модараш бошанд, пас барои модараш сеяки моли мерос аст (ва боқӣ аз барои падар аст). Пас, агар барои майит фақат бародарон бошанд, пас барои модари ӯ шашяки моли мерос аст, баъди адои васияте, ки карда шудааст ё баъди адои қарз. Шумо намедонед, ки падарони шумо ва писарони шумо дар нафъ расонидан кадоми аз онҳо ба шумо наздиктар аст. Ин ҳиссаи муайяншуда аз ҷониби Аллоҳ аст. Ҳаройина, Аллоҳ доною боҳикмат аст.
4:11