۞ وَٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًۭٔا ۖ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًۭا وَبِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱلْجَارِ ذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْجَارِ ٱلْجُنُبِ وَٱلصَّاحِبِ بِٱلْجَنۢبِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًۭا فَخُورًا ٣٦
Ваъбудуллоҳа ва ло тушрику биҳи шай-ав ва би-л-волидайни иҳсона-в ва бизи-л қурбо ва-л-ятомо ва-л-масокини ва-л-ҷори зи-л-қурбо ва-л-ҷори-л-ҷунуби ва-с-соҳиби би-л-ҷанби вабни-с-сабили ва мо малакат аймонукум. Инналлоҳа ло юҳиббу ман кона мухтолан фахуро.
Ва аз Аллоҳ битарсед ва ба Ӯ чизеро шарик нагардонед ва ба падару модар ва ба хешовандон ва ба ятимон ва ба мискинҳо ва ба ҳамсояи қариб ва ба ҳамсояи бегона ва ба ҳамнишини наздик ва ба мусофир ва (ба) он чи молики он шуд дасти шумо, (ғуломон ва канизонро) некӯкорӣ кунед! Ҳаройина, Аллоҳ касеро, ки мутакаббиру фахрфурӯш бошад, дӯст намедорад,
4:36