يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَتَبَيَّنُوا۟ وَلَا تَقُولُوا۟ لِمَنْ أَلْقَىٰٓ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَـٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًۭا تَبْتَغُونَ عَرَضَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فَعِندَ ٱللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌۭ ۚ كَذَٰلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۭا ٩٤
Йа айюҳа-л-лазина оману изо Зарабтум фи сабилиллоҳи фа табайяну ва ло тақулу ли ман алқо илайкуму-с-салома ласта муъминан табтағуна ъараза-л-ҳайоти-д-дунйо фа ъиндаллоҳи мағониму касираҳ. Казолика кунтум-м мин қаблу фа манналлоҳу ъалайкум фа табайяну. Инналлоҳа кона би мо таъмалуна Хабиро.
Эй касоне, ки имон овардаед, ҳангоме ки дар роҳи Аллоҳ сафар мекунед, (дуруст) таҳқиқ кунед ва барои касе, ки ба сӯйи шумо салом диҳад, магӯед ки: «Шумо мусалмон нестед». (Агар чунин кунед, шумо) матои зиндагонии дунёро металабед ва назди Аллоҳ ғаниматҳои бисёр аст. Шумо пеш аз ин ҳамчунин будед, пас, Аллоҳ бар шумо (имонро) инъом намуд, пас, таҳқиқ кунед, ҳаройина ба он чӣ мекунед, Аллоҳ хабардор аст.
4:94