۞ قُلْ إِنِّى نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَمَّا جَآءَنِىَ ٱلْبَيِّنَـٰتُ مِن رَّبِّى وَأُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٦٦
Қул иннӣ нуҳӣту ъан аъбуда-л-лазӣна тадъуна мин дуниллаҳи ламма ҷаания-л-баййинату ми-р-Раббӣ ва умирту ан услима ли Рабби-л-ъаламӣн.
Бигӯ: «Албатта, вақте ки ба ман аз ҷониби Парвардигорам нишонаҳо омад, аз он чизҳое, ки аз ғайри Аллоҳ шумо мепарастед, онҳоро манъ карда шудаам, ки бипарастам. Ва маро фармуда шуд, ки ба Парвардигори оламиён таслим бошам».
40:66