وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَنَّكَ تَرَى ٱلْأَرْضَ خَـٰشِعَةًۭ فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا ٱلْمَآءَ ٱهْتَزَّتْ وَرَبَتْ ۚ إِنَّ ٱلَّذِىٓ أَحْيَاهَا لَمُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰٓ ۚ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ٣٩
Ва мин айатиҳи аннака тара-л-арЗа хашиъатан фа иза анзална ъалайҳа-л мааҳтаззат ва рабат. Инна-л лази аҳйаҳа ламуҳйи-л-мавта. Иннаҳу ъала кулли шай-ин Қадӣр.
Ва аз ҷумлаи нишонаҳои Ӯ таъоло ин аст, ки ту Заминро фарсуда ва хушк мебинӣ, пас, чун бар он обро фуруд орем, ба ҷунбиш ояду баланд шавад. Ҳаройина, Оне, ки Заминро зинда гардонидааст, албатта, зиндакунандаи мурдагон аст, ҳаройина Ӯ ба ҳама чиз тавоност.
41:39