وَقَالُوا۟ قُلُوبُنَا فِىٓ أَكِنَّةٍۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ وَفِىٓ ءَاذَانِنَا وَقْرٌۭ وَمِنۢ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌۭ فَٱعْمَلْ إِنَّنَا عَـٰمِلُونَ ٥
Ва Қолу Қулубуна фи акиннати-м мим ма тадъуна илайҳи ва фи азанина вақру-в ва мин байнина ва байника ҳиҷабун фаъмал иннана ъамилун.
Ва гуфтанд: «Аз он чӣ моро ба сӯи он мехонӣ, дилҳои мо дар пардаҳост. Ва дар гӯшҳои мо гаронӣ аст. Ва миёни мо ва миёни ту ҳиҷоб аст. Пас, рав кори худро кун. Албатта, мо низ кори худро мекунем!».
41:5