۞ شَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحًۭا وَٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِۦٓ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓ ۖ أَنْ أَقِيمُوا۟ ٱلدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا۟ فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى ٱلْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ ٱللَّهُ يَجْتَبِىٓ إِلَيْهِ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِىٓ إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ ١٣
Шараъа лакум-м мина-д дӣни мо вассо биҳӣ Нуҳа-в ва-л-лази авҳайна илайка ва мо вассайно биҳи Иброҳӣма ва Мусо ва Ъӣса ан аҚӣму-д-дӣна ва ло татафарраҚу фӣҳ. Кабура ъала-л мушрикӣна мо тадъуҳум илайҳ. Аллоҳу яҷтаби илайҳи ма-й яшау ва яҳди илайҳи ма-й юнӣб
Аз дин, он чиро ки ба он Нӯҳро васият карда буд, барои шумо муҚаррар намуд. Ва он чиро ба сӯи ту ваҳй фиристодем ва он чӣ ба он Иброҳим ва Мӯсо ва Исоро васият кардем, ин аст, ки динро барпо доред ва дар он ихтилоф маяндозед. Он чӣ мушриконро ба сӯи он даъват мекунӣ, бар онҳо гарон аст. Аллоҳ ба сӯйи Худ ҳар киро хоҳад, ба пайғамбари бармегузинад ва ҳар кас ки руҷӯъ мекунад, ба сӯйи Худ роҳ менамояд.
42:13