وَتَرَىٰهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَـٰشِعِينَ مِنَ ٱلذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرْفٍ خَفِىٍّۢ ۗ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّ ٱلْخَـٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ فِى عَذَابٍۢ مُّقِيمٍۢ ٤٥
Ва тараҳум юъраЗуна ъалайҳа хошиъӣна мина-з зулли янзуруна мин тарфин хафийй. Ва Қола-л лазӣна аману инна-л-хосирӣна-л-лазӣна хасиру анфусаҳум ва аҳлӣҳим явма-л-Қийамаҳ. Ала инна-з-золимӣна фӣ ъазаби-м-муқӣм.
Ва чун онҳоро пеши оташ оварда шавад, онҳоро фурӯтан (тавозӯъкунанда) бубинӣ. Аз рӯи хорӣ, бо гӯшаи чашми нимкушода менигаранд. Ва аҳли имон гӯянд: «Албатта, зиёнкорони комил ононеанд, ки нафсҳои худро ва аҳли худро дар рӯзи растохез дар зиён андохтаанд». Огоҳ бош: ҳаройина, ситамгорон дар азоби доимӣ бошанд!
42:45