فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ۗ وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ كَفُورٌۭ ٤٨
Фа ин аъраЗу фа ма арсалнака ъалайҳим ҳафӣза. Ин ъалайка илла-л балағ. Ва инна иза азақна-л-инсана минна раҳматан фариҳа биҳа. Ва ин тусибҳум саййиатун би ма Қаддамат айдӣҳим фа инна-л-инсана кафур.
Пас, агар аз ҳақ рӯ бигардонанд, пас, туро бар онҳо нигоҳбон нафиристодем, нест бар ту, магар пайғом расонидан. Албатта, чун инсонро аз ҷониби Худ раҳмате бичашонем, ба он шодон шавад. Ва агар ба онҳо мусибате, ба сабаби он чӣ дастҳои онҳо Қаблан кардааст, бирасад, пас, батаҳқиқ, одамӣ сахт носипос аст.
42:48