فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا ٱلْبَلَـٰغُ ۗ وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ كَفُورٌۭ ٤٨
Фа ин аъраЗу фа ма арсалнока ъалайҳим ҳафӣзо. Ин ъалайка илла-л балоғ. Ва инна иза азаҚна-л-инсона минно раҳматан фариҳа биҳо. Ва ин тусибҳум саййиатун би мо Қаддамат айдӣҳим фа инна-л-инсона кафур
Пас, агар аз ҳаҚ рӯ бигардонанд, пас, туро бар онҳо нигоҳбон нафиристодем, нест бар ту, магар пайғом расонидан. Албатта, чун инсонро аз ҷониби Худ раҳмате бичашонем, ба он шодон шавад. Ва агар ба онҳо мусибате, ба сабаби он чӣ дастҳои онҳо Қаблан кардааст, бирасад, пас, батаҳҚиҚ, одамӣ сахт носипос аст.
42:48