۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ ٱللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِن وَرَآئِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًۭا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِۦ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ عَلِىٌّ حَكِيمٌۭ ٥١
Ва ма кана ли башарин ай юкаллимаҳуллоҳу илла ваҳян ав ми-в вараи ҳиҷабин ав юрсила расулан фа йуҳия би изниҳӣ ма яшаъ. Иннаҳу Ъалийюн ҳакӣм.
Ва барои ҳеҷ башаре тоқат нест, ки ба Аллоҳ сухан гӯяд, магар бо ваҳй ё аз паси парда ё расуле (фариштае)-ро аз фариштагон бифиристад, пас, ба ҳукми Ӯ, он чӣ Худо мехоҳад, бирасонад. Ҳаройина, Худованд баландмартабаву боҳикмат аст.
42:51