۞ وَٱذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُۥ بِٱلْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ ٱلنُّذُرُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦٓ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ٢١
Вазкур ахо Ъадин из анзара қавмаҳу би-л-Аҳқафи ва қад халати-н-нузуру мим байни ядайҳи ва мин халфиҳи алла таъбуду иллаллоҳа инни ахофу ъалайкум ъазаба явмин ъазӣм.
Ва бародари қавми Од (Ҳуд)-ро ёд кун, вақто, ки қавми худро ба (дар) мавзеъи Аҳқоф битарсонид ва батаҳқиқ тарсонандагон пеш аз вай ва баъд аз вай низ гузашта буданд, ба ин ки (гуфт): «Ибодат накунед, магар Аллоҳро, албатта, ман бар шумо аз (гирифтор шудани) азоби рӯзи бузург метарсам!».
46:21