فَٱصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْعَزْمِ مِنَ ٱلرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا سَاعَةًۭ مِّن نَّهَارٍۭ ۚ بَلَـٰغٌۭ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ٣٥
Фасбир кама сабара улу-л-ъазми мина-р-русули ва ла тастаъҷил-л лаҳум. Ка аннаҳум явма яравна ма йуъадуна лам ялбасу илла саъата-м мин наҳар. Балағ. Фа ҳал юҳлаку илла-л-қавму-л-фасиқун.
Пас, сабр кун, чуноне ки улу-л-азм (Расулони соҳибони мартабаи бузург) сабр карданд. Ва бо шитоб барои онҳо уқубатро талаб макун. Рӯзе, ки он чиро, ки ваъда мешуданд, бинанд, чунон аст, ки онҳо (дар дунё) намондаанд магар соате аз рӯз. Ин (гуна андарзҳо) пайғом расонидан аст. Пас, ҳалок карда нашаванд, магар қавми бадкори фосиқро.
46:35