وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّىٰٓ إِذَا خَرَجُوا۟ مِنْ عِندِكَ قَالُوا۟ لِلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ مَاذَا قَالَ ءَانِفًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ طَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَهْوَآءَهُمْ ١٦
Ва минҳум-м ма-а ястамиъу илайка ҳатта иза хараҷу мин ъиндика қолу лил лазӣна уту-л-ъилма ма за қола анифа. Улаика-л-лазӣна табаъаллоҳу ъала қулубиҳим ва-т-табаъу аҳвааҳум.
Ва баъзе аз онҳо касонеанд, ки ба суйи ту гӯш мениҳанд, ҳар вақто аз назди ту берун раванд, ба ононе ки онҳоро илм дода шудаст, гӯянд: «(Муҳаммад) ҳозир чӣ гуфт?». Он ҷамоъат касонеанд, ки Аллоҳ бар дилҳои онҳо муҳр ниҳодааст ва хоҳишҳои худро пайравӣ кардаанд.
47:16