إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَصَدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَشَآقُّوا۟ ٱلرَّسُولَ مِنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلْهُدَىٰ لَن يَضُرُّوا۟ ٱللَّهَ شَيْـًۭٔا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَـٰلَهُمْ ٣٢
Инна-л-лазӣна кафару ва садду ъан сабӣлиллаҳи ва шаққу-р-расула мим баъди ма табайяна лаҳуму-л-ҳуда ла-й яЗурруллоҳа шай-а-в- ва саюҳбиту аъмалаҳум.
Албатта, ононе ки кофир шуданд ва (мардумро) аз роҳи Аллоҳ боздоштанд ва ба Расул, баъд аз он ки барои онҳо роҳи рост равшан шуд, мухолифат карданд, ҳаргиз ба Аллоҳ ҳеҷ чизеро зиён расонида наметавонанд ва зуд аст, ки Аллоҳ амалҳои онҳоро ҳабата кунад.
47:32