سَيَقُولُ ٱلْمُخَلَّفُونَ إِذَا ٱنطَلَقْتُمْ إِلَىٰ مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعْكُمْ ۖ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُوا۟ كَلَـٰمَ ٱللَّهِ ۚ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَٰلِكُمْ قَالَ ٱللَّهُ مِن قَبْلُ ۖ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا ۚ بَلْ كَانُوا۟ لَا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلًۭا ١٥
Саяқулу-л мухаллафуна изан талақтум ила мағанима ли таъхузуҳа заруна наттабиъкум. Юрӣдуна ай юбаддилу каламаллоҳ. Қул лан таттабиъуна казаликум қолаллоҳу мин қабл. Фа са яқулуна бал таҳсудунана. Бал кану ла яфқаҳуна илла қалӣла.
Вақте ки шумо ба сӯи ғаниматҳо равон шавед, то онро бигиред, зуд аст, ки он пасмондагон хоҳанд гуфт: «Моро бигзоред тобеъи шумо шавем!». Мехоҳанд, ки сухани Аллоҳро табдил кунанд. Бигӯ: «Ҳаргиз пайравии моро нахоҳед кард, Аллоҳ пеш аз ин ҳамчунин фармудааст». Пас, хоҳанд гуфт: «Чунин нест, балки бар мо ҳасад мекунед». Балки ҳамеша фаҳм намекарданд, магар андаке.
48:15