وَعَدَكُمُ ٱللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةًۭ تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَـٰذِهِۦ وَكَفَّ أَيْدِىَ ٱلنَّاسِ عَنكُمْ وَلِتَكُونَ ءَايَةًۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَٰطًۭا مُّسْتَقِيمًۭا ٢٠
Ваъадакумуллоҳу мағанима касӣратан таъхузунаҳа фа ъаҷҷала лакум ҳазиҳӣ ва каффа айдия-н-наси ъанкум ва ли такуна оята-л лил муъминӣна ва яҳдиякум сирота-м мустақӣма.
Аллоҳ шуморо ғаниматҳои бисёр ваъда додааст, ки онҳоро бигиред, пас, зуд ато кард ба шумо ин ғанимат (и хайбар)-ро ва дастҳои мардумро аз шумо боздошт ва то (моли ғанимат) барои муъминон нишонаи (фатҳ) бошад. Ва то Аллоҳ шуморо ба роҳи рост ҳидоят кунад.
48:20