وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ نَحْنُ أَبْنَـٰٓؤُا۟ ٱللَّهِ وَأَحِبَّـٰٓؤُهُۥ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم ۖ بَلْ أَنتُم بَشَرٌۭ مِّمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ ٱلْمَصِيرُ ١٨
Ва қолати-л-яҳуду ва-н-насоро наҳну абнауллоҳи ва аҳиббауҳ. Қул фа лима юъаззибукум би зунубикум. Бал антум башару-м мим ман халақ. Яғфиру лима-й яшау ва юъаззибу ма-й яшаъ. Ва лиллаҳи мулку-с-самавати ва-л-арзи ва ма байнаҳума ва илайҳи-л-масир.
Ва яҳуду насоро гуфтанд: «Мо писарони Худоем ва дӯстони Ӯем». Бигӯ: «Пас чаро шуморо ба сабаби гуноҳҳоятон азоб мекунад? Балки шумо инсон ҳастед, аз ҷинси махлуқот. Меомурзад ҳар киро хоҳад ва азоб мекунад ҳар киро хоҳад. Ва мар Худорост подшоҳии осмонҳо ва Замин ва он чи дар миёни онҳо бошад ва бозгашти ҳамаи мавҷудот ба сӯйи Ӯст».
5:18