يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا قُمْتُمْ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ فَٱغْسِلُوا۟ وُجُوهَكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى ٱلْمَرَافِقِ وَٱمْسَحُوا۟ بِرُءُوسِكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى ٱلْكَعْبَيْنِ ۚ وَإِن كُنتُمْ جُنُبًۭا فَٱطَّهَّرُوا۟ ۚ وَإِن كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوْ جَآءَ أَحَدٌۭ مِّنكُم مِّنَ ٱلْغَآئِطِ أَوْ لَـٰمَسْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمْ تَجِدُوا۟ مَآءًۭ فَتَيَمَّمُوا۟ صَعِيدًۭا طَيِّبًۭا فَٱمْسَحُوا۟ بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُم مِّنْهُ ۚ مَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُم مِّنْ حَرَجٍۢ وَلَـٰكِن يُرِيدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ٦
Йа айюҳа-л-лазина аману иза қумтум ила-с-салати фағсилу вуҷуҳакум ва айдиякум ила-л-марофиқи вамсаҳу би руусикум ва арҷулакум ила-л-каъбайн. Ва ин кунтум ҷунубан фа-т-таҳҳару. Ва ин кунтум-м марза ав ъала сафарин ав ҷиа аҳаду-м минкум-м мина-л-ғаити ав ламастуму-н-нисаа фа лам таҷиду моан фа таяммаму саъӣдан таййибан фамсаҳу би вуҷуҳикум ва айдӣкум-м минҳ. Ма юрӣдуллоҳу ли яҷъала ъалайкум-м мин ҳараҷи-в ва лаки-й юрӣду ли ютаҳҳиракум ва ли ютимма ниъматаҳу ъалайкум лаъаллакум ташкурун.
Эй касоне ки имон овардаед, вақто ки ба сӯйи намоз бархезед, рӯйҳои худро ва дастҳои худро то оринҷҳо бишӯед ва сарҳои худро масҳ кашед ва пойҳои худро то шитолинг (бишӯед). Ва агар ҷунуб бошед, пас худро хуб пок созед. Ва агар шумо бемор бошед, ё дар сафар бошед ё биояд яке аз шуморо қазои ҳоҷат, ё бо занҳо наздикӣ карда бошед, пас обро наёбед, бо хоки пок таяммум кунед, пас, аз он хок ба рӯйҳои худ ва ба дастҳои худ масҳ кашед. Худо намехоҳад, ки мушкилеро бар шумо (шариат) гардонад, валекин мехоҳад, ки шуморо пок гардонад ва то ин ки эҳсони Худро бар шумо комил созад, шояд шукри (Ӯро) ба ҷой оред.
5:6