وَمَا لَكُمْ أَلَّا تُنفِقُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَٰثُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ لَا يَسْتَوِى مِنكُم مَّنْ أَنفَقَ مِن قَبْلِ ٱلْفَتْحِ وَقَـٰتَلَ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةًۭ مِّنَ ٱلَّذِينَ أَنفَقُوا۟ مِنۢ بَعْدُ وَقَـٰتَلُوا۟ ۚ وَكُلًّۭا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ١٠
Ва ма лакум алла тунфиқу фӣ сабӣлиллаҳи ва лиллаҳи мӣрасу-с-самавати ва-л арЗ. Ла яставӣ минкум-м ман анфақа мин қабли-л фатҳи ва қотал. Улаика аъзаму дараҷата-м мина-л лазӣна анфақу мин баъду ва қоталу. Ва кулла-в ваъадаллоҳу-л-ҳусна. Валлоҳу би ма таъмалуна хабӣр.
Ва шуморо чӣ шуда, ки дар роҳи Аллоҳ харҷ намекунед? Ва мероси осмонҳо ва Замин аз они Аллоҳ аст. Аз шумо касоне ки пеш аз фатҳи Макка харҷ карданд ва дар ҷанг иштирок карданд, (бо дигарон) баробар нестанд. Он гурӯҳ аз рӯи дараҷа аз ононе ки баъд аз фатҳ харҷ карданд ва дар ҷанг иштирок варзиданд, бузургтаранд. Ва Аллоҳ ҳарду фирқаро некӯии Биҳиштро ваъда додааст.
57:10