لَّا تَجِدُ قَوْمًۭا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ يُوَآدُّونَ مَنْ حَآدَّ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَلَوْ كَانُوٓا۟ ءَابَآءَهُمْ أَوْ أَبْنَآءَهُمْ أَوْ إِخْوَٰنَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ كَتَبَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْإِيمَـٰنَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍۢ مِّنْهُ ۖ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ رَضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ حِزْبُ ٱللَّهِ ۚ أَلَآ إِنَّ حِزْبَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ٢٢
Ло таҷиду қавма-н юъминуна биллоҳи ва-л-явми-л охири ювnддуна ман ҳnддаллоҳа ва расулаҳу ва лав кону обйаҳум ав абнйаҳум ав ихвонаҳум ав ъашӣратаҳум. Улйика катаба фӣ қулубиҳиму-л ӣмона ва айядаҳум би руҳи-м минҳ. Ва юдхилуҳум ҷаннотиu таҷрӣ миu таҳтиҳа-л-анҳору холидӣна фӣҳо. РаДияллоҳу ъанҳум ва раДу ъанҳ. Улйика ҳизбуллоҳ. Ала инна ҳизбаллоҳи ҳуму-л-муфлиҳун
Нахоҳӣ ёфт қавмеро, ки ба Худо ва ба рӯзи қиёмат имон овардаанд (ба ин сифат бошанд, ки) бо касе ки ба Худо ва Расули Ӯ хилофу душманӣ кардааст, дӯстӣ кунанд. Ва агарчи он касон падарону писарону бародарон ва ё хешовандони онҳо бошанд. Он муъминҳое ки (бо душманони Худо дӯстӣ надоранд) Аллоҳ дар дилҳои онҳо имонро навиштааст ва онҳоро бо рӯҳе аз Худаш ёриашон кардааст, онҳоро ба ҷаннатҳое дохил кунад, ки зери он (қасрҳои Ҷаннат) ҷӯйҳо ҷорӣ мешаванд, дар он ҷо ҷовидон бошанд, Аллоҳ аз онҳо хушнуд шуд ва онҳо аз Аллоҳ хушнуд шуданд. Ин ҷамоатанд лашкарони Аллоҳ. Огоҳ шав: лашкари Аллоҳ албатта растагоранд.
58:22