وَٱلَّذِينَ يُظَـٰهِرُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا۟ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍۢ مِّن قَبْلِ أَن يَتَمَآسَّا ۚ ذَٰلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِۦ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ٣
Ва-л-лазӣна юзоҳируна мин-н-нисаиҳим сумма яъудуна ли ма қолу фатаҳрӣру рақабати-м мин қабли ан ятамасса. заликум туъазуна биҳ. Валлоҳу би ма таъмалуна хабӣр.
Ва касоне, ки (бо) занони худ зиҳор мекунанд, сипас, бар хилофи он чӣ гуфтанд, бозмегарданд, пеш аз он ки зану марди (зиҳордида) ба ҳамдигар даст расонанд, озод кардани як барда воҷиб аст. Ин аст ҳукми каффорате ки шуморо ба он чиз панд дода мешавад. Худованд бо он чӣ мекунед, хабардор аст.
58:3