فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِن قَبْلِ أَن يَتَمَآسَّا ۖ فَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِينًۭا ۚ ذَٰلِكَ لِتُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ ۗ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ ٤
Фа ма-л лам яҷид фа сийому шаҳрайни мутатобиъайни миu қабли ан ятамnссо. Фа ма-л лам ястатиъ фа итъому ситтӣна мискӣно. золика ли туъмину биллоҳи ва расулиҳ. Ва тилка ҳудудуллоҳ. Ва лил кофирӣна ъазобун алӣм
Пас, шахсе бардаеро наёбад, пас, рӯза доштани ду моҳ пай дар пай, пеш аз он ки ҳар ду бо якдигар даст расонанд (воҷиб аст). Пас, шахсе инро натавонад, бояд шаст мискинро таъом диҳад. Ин ҳукм барои он аст, ки ба Худо ва Расули Ӯ имон оред. Ва ин аҳком ҳудуди Худост. Ва аз барои кофирон азоби аламнок муҳайё аст.
58:4