فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِن قَبْلِ أَن يَتَمَآسَّا ۖ فَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِينًۭا ۚ ذَٰلِكَ لِتُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ ۗ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ ٤
Фа ма-л лам яҷид фа сийаму шаҳрайни мутатобиъайни мин қабли ан ятамасса. Фа ма-л лам ястатиъ фа итъаму ситтӣна мискӣна. залика ли туъмину биллаҳи ва расулиҳ. Ва тилка ҳудудуллоҳ. Ва лил кафирӣна ъазабун алӣм.
Пас, шахсе бардаеро наёбад, пас, рӯза доштани ду моҳ пай дар пай, пеш аз он ки ҳар ду бо якдигар даст расонанд (воҷиб аст). Пас, шахсе инро натавонад, бояд шаст мискинро таъом диҳад. Ин ҳукм барои он аст, ки ба Худо ва Расули Ӯ имон оред. Ва ин аҳком ҳудуди Худост. Ва аз барои кофирон азоби аламнок муҳайё аст.
58:4