هُوَ ٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ مِن دِيَـٰرِهِمْ لِأَوَّلِ ٱلْحَشْرِ ۚ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا۟ ۖ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا۟ ۖ وَقَذَفَ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعْبَ ۚ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِى ٱلْمُؤْمِنِينَ فَٱعْتَبِرُوا۟ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَبْصَـٰرِ ٢
Ҳува-л-лази ахраҷа-л-лазӣна кафару мин аҳли-л-китаби мин дийариҳим ли аввали-л-ҳашр. Ма занантум ан яхруҷу. Ва занну аннаҳум маниъатуҳум ҳусунуҳум-м миналлоҳи фа атаҳумуллоҳу мин ҳайсу лам яҳтасибу. Ва қазафа фӣ қулубиҳиму-р-руъб. Юхрибуна буйутаҳум би айдӣҳим ва айди-л муъминӣна фаътабиру йа ули-л-абсар.
Аллоҳ чунин Зотест, ки касонеро, ки аз аҳли китоб кофир шуданд, дар нахустин (лашкар ҷамъ кардаашон), аз диёрашон берун баровард. Эй мусалмонон, шумо баромадани онҳоро гумон надоштед. Ва кофирон гумон мекарданд, (ки) албатта, онҳоро қалъаҳояшон аз уқубати Парвардигор нигоҳ медорад. Пас, ба онҳо уқубати Аллоҳ аз он ҷое ки намедонистанд, биёмад ва дар дили онҳо чунон тарсро андохт, ки хонаҳои худро бо дастҳои худ ва бо дасти муъминон хароб мекарданд. Пас, эй соҳибони ақлу хирад, ибрат гиред!
59:2