لِلْفُقَرَآءِ ٱلْمُهَـٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِمْ وَأَمْوَٰلِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّـٰدِقُونَ ٨
Лил фуқарщи-л-муҳоҷирӣна-л-лазӣна ухриҷу миu дийориҳим ва амволиҳим ябтағуна фаДла-м миналлоҳи ва риДвона-в ва яuсуруналлоҳа ва расулаҳ. Улйика ҳуму-с-содиқун
Он моли «файъ» (ӯлҷа) барои фақирони муҳоҷире аст, ки аз диёрашон хориҷ ва аз амволашон ҷудо карда шуданд, ҳамчунин фазли Парвардигор ва хушнудии Ӯро металабиданд ва (онҳо) Аллоҳ ва пайғамбари Ӯро нусрат медиҳанд. Ин ҷамоъа ростгӯёнанд.
59:8