وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلْإِيمَـٰنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةًۭ مِّمَّآ أُوتُوا۟ وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌۭ ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ٩
Ва-л-лазӣна табаввау-д-дора ва-л-ӣмона миu қаблиҳим юҳиббуна ман ҳоҷара илайҳим ва ло яҷидуна фӣ судуриҳим ҳоҷата-м мим ма уту ва юъсируна ъала аuфусиҳим ва лав кона биҳим хасосаҳ. Ва ма-н йуқа шуҳҳа нафсиҳӣ фа улйика ҳуму-л-муфлиҳун
Ва (ансор) он касонеанд, ки дар Дорулислом (Мадина) ҷой гирифтанд ва пеш аз муҳоҷирон дар имон ҷой пайдо карданд ва шахсеро, ки ба сӯйи онҳо ҳиҷрат мекард, дӯст медоштанд ва аз он чӣ муҳоҷиронро (аз моли улҷа) дода шуд, дар дили худ хашму ҳасадро намеёбанд ва агарчи эҳтиёҷе дошта бошанд ҳам, дигаронро бар хештан ихтиёр мекунанд. Ва ҳар кӣ ҳирси нафси худро нигоҳ дошт, пас, он ҷамоъат растагоранд.
59:9