وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ ۖ وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۚ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوكَ يُجَـٰدِلُونَكَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّآ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ٢٥
Ва минҳум ма-й ястамиъу илайк. Ва ҷаъална ъала қулубиҳим акиннатан ай яфқаҳуҳу ва фи азаниҳим вақро. Ва ий ярав кулла аяти-л ла юъмину биҳа. ҳатта иза ҷаука юҷадилунака яқулу-л-лазӣна кафару ин ҳаза илла асатӣру-л-аввалӣн.
Ва аз мушрикон касоне ҳаст, ки ба сӯйи ту гӯш мениҳанд. Ва (локин) Мо бар дилҳои онҳо, то онро нафаҳманд, пардаҳо афгандаем ва дар гӯшҳои онҳо гаронӣ ниҳодем ва агар ҳар оятеро бубинанд, ба он имон наоранд, то вақте ки назди ту биёянд, бо ту ҷидол кунанд. Онҳое ки кофир шуданд, гӯянд: «Нест ин (Қуръон) магар афсонаҳои пешиниён».
6:25