قُلْ أَنَدْعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰٓ أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِى ٱسْتَهْوَتْهُ ٱلشَّيَـٰطِينُ فِى ٱلْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُۥٓ أَصْحَـٰبٌۭ يَدْعُونَهُۥٓ إِلَى ٱلْهُدَى ٱئْتِنَا ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلْهُدَىٰ ۖ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ٧١
Қул анадъу мин дуниллаҳи ма ла янфаъуна ва ла яЗурруна ва нурадду ъала аъқобина баъда из ҳаданаллоҳу ка-л-лази-с таҳватҳу-ш-шайатӣну фи-л-арЗи ҳайрона лаҳу асҳабу-й ядъунаҳу ила-л-ҳудаътина. Қул инна ҳудаллоҳи ҳува-л-ҳуда. Ва умирна ли нуслима ли Рабби-л-ъаламӣн.
Бигӯ: «Оё ҷуз Аллоҳ чизеро, ки на нафъ диҳад моро ва на зиён расонад моро, муноҷот кунем? Ва оё бозгардонида шавем ба пошнаҳои худ, баъде ки Аллоҳ моро ҳидоят кардааст монанди касоне ки шайтонҳо онҳоро аз роҳ бадар бурдаанд, дар Замин(-и бекарон) ҳайронмонда? (Ҳол он ки) мар ӯрост ёроне ки мехондандаш ба сӯйи роҳи рост, ки ба сӯйи мо биё!». Бигӯ: «Ҳаройина, ҳидояти ҳақиқӣ ҳидояти Аллоҳ аст ва бар мо ҳукм шудааст, ки таслими Парвардигори ҷаҳониён шавем».
6:71