وَأَنفِقُوا۟ مِن مَّا رَزَقْنَـٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَآ أَخَّرْتَنِىٓ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ١٠
Ва анфиқу мимма разақнакум-м мин қабли ан яътия аҳадакуму-л мавту фа яқула Рабби лав ла аххартани ила аҷалин қарӣбин фа ассаддақа ва аку-м мина-с салиҳӣн.
Ва аз он чӣ шуморо ризқу рӯзӣ ато кардаем, пеш аз он ки яке аз шуморо марг биёяд, (харҷ кунед) Пас бигӯед: «Эй Парвардигори ман, чаро то муддати андак маро муҳлат надодӣ, то садақа мекардам ва аз ҷумлаи некӯкорон мешудам».
63:10