زَعَمَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَن لَّن يُبْعَثُوا۟ ۚ قُلْ بَلَىٰ وَرَبِّى لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ ۚ وَذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌۭ ٧
Заъама-л лазӣна кафару ал ла-й юбъасу. Қул бала ва Раббӣ ла тубъасунна сумма ла тунаббаунна би ма ъамилтум. Ва залика ъалаллоҳи ясӣр.
Касоне ки кофир буданд, пиндоштанд, ки ҳаргиз барангехта нахоҳанд шуд. Бигӯ: «Чаро барангехта намешавед? Қасам ба Парвардигори ман, ки албатта аз нав зинда гардонида мешавед, сипас, шуморо аз он чӣ мекардед, албатта, хабар дода мешавад ва ин кор ба Аллоҳ осон аст!».
64:7