أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنتُم مِّن وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا۟ عَلَيْهِنَّ ۚ وَإِن كُنَّ أُو۟لَـٰتِ حَمْلٍۢ فَأَنفِقُوا۟ عَلَيْهِنَّ حَتَّىٰ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَـَٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ ۖ وَأْتَمِرُوا۟ بَيْنَكُم بِمَعْرُوفٍۢ ۖ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُۥٓ أُخْرَىٰ ٦
Аскинуҳунна мин ҳайсу сакантум-м ми-в вуҷдикум ва ла туЗарруҳунна ли туЗаййиқу ъалайҳинн. Ва ин кунна улати ҳамлин фа анфиқу ъалайҳинна ҳатта яЗаъна ҳамлаҳунн. Фа ин арЗаъна лакум фа атуҳунна уҷураҳунна ваътамиру байнакум би маъруф. Ва иг таъасартум фа са турЗиъу лаҳу ухро.
Занони дар иддабударо ба қадри тоқати худ дар ҷое, ки шумо сукунат доред, сукунатгоҳ бидиҳед. Ва бо онҳо иродаи изо додан макунед, то танг гардонед бар онҳо. Ва агар талоқшудагон соҳибони ҳамл бошанд, пас, бар онҳо, то вақте ки ҳамли худро таваллуд кунанд, нафақа диҳед, пас, агар фарзанди шуморо шир диҳанд, пас, онҳоро муздашонро бидиҳед. Ва дар миёни худ бо корҳои нек машварат кунед. Ва агар бо якдигар сахтгирӣ кунед, пас, ӯро зани дигар шир хоҳад дод.
65:6