وَمَرْيَمَ ٱبْنَتَ عِمْرَٰنَ ٱلَّتِىٓ أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِن رُّوحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمَـٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِۦ وَكَانَتْ مِنَ ٱلْقَـٰنِتِينَ ١٢
Ва Марямабната Ъимрона-л-лати аҳсанат фарҷаҳа фа нафахна фӣҳи ми-р-руҳина ва саддақат би калимати Раббиҳа ва кутубиҳӣ ва канат мина-л-қонитӣн.
Ва Марям духтари Имрон, ки номуси худро пок нигоҳ дошт, пас, рӯҳе аз тарафи Худ дар он дамидем, сухани Парвардигори худ ва китобҳои Ӯро тасдиқ дошт ва аз ибодаткунандагон буд.
66:12