يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًۭا وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَـٰٓئِكَةٌ غِلَاظٌۭ شِدَادٌۭ لَّا يَعْصُونَ ٱللَّهَ مَآ أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ٦
Йа айюҳа-л лазӣна аману қу анфусакум ва аҳлӣкум нара-в вақудуҳа-н-насу ва-л-ҳиҷарату ъалайҳа малаикатун ғилазун шидаду-л ла яъсуналлоҳа ма амараҳум ва яфъалуна ма юъмарун.
Эй касоне, ки имон овардед, нафсҳои худро ва аҳлу хонаи худро аз оташе ки оташангези он мардум ва сангҳо бошанд, нигоҳ доред! Дар он оташ фариштагони дуруштхӯ ва сахтрӯ муваккиланд, дар он чӣ Аллоҳ онҳоро фармуда аст, нофармонӣ намекунанд ва он чиро ки ба онҳо амр карда мешавад, онро иҷро мекунанд.
66:6