وَجَـٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتَوْا۟ عَلَىٰ قَوْمٍۢ يَعْكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصْنَامٍۢ لَّهُمْ ۚ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱجْعَل لَّنَآ إِلَـٰهًۭا كَمَا لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ ١٣٨
Ва ҷавазна би бани Исраӣла-л-баҳра фа атав ъала қавми-й яъкуфуна ъала аснами-л лаҳум. Қолу йа Муса иҷъал-л лана илаҳан кама лаҳум алиҳаҳ. Қола иннакум қавмун таҷҳалун.
Ва бани Исроилро аз дарё гузаронидем, пас, омаданд бар (назди) гурӯҳе, ки бар бутони худ ибодат мекарданд, гуфтанд: «Эй Мӯсо, барои мо буте бисоз, чуноне ки онҳоро бутҳо ҳаст». (Мӯсо) гуфт: «Ҳаройина, шумо гурӯҳи нодон ҳастед!».
7:138