۞ وَوَٰعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَـٰثِينَ لَيْلَةًۭ وَأَتْمَمْنَـٰهَا بِعَشْرٍۢ فَتَمَّ مِيقَـٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةًۭ ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَـٰرُونَ ٱخْلُفْنِى فِى قَوْمِى وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ ٱلْمُفْسِدِينَ ١٤٢
Ва ваъадна Муса саласӣна лайлата-в ва атмамнаҳа би ъашрин фа тамма мӣқоту Раббиҳи арбаъӣна лайлаҳ. Ва қола Муса ли ахӣҳи Ҳарунахлуфнӣ фӣ қавмӣ ва аслиҳ ва ла таттабиъ сабӣла-л-муфсидӣн.
Ва бо Мӯсо сӣ шаб ваъда кардем ва онро бо даҳ шаб(-и дигар) тамом кардем. Пас, миъоди Парвардигори ӯ ба чиҳил шаб комил шуд. Ва Мӯсо барои бародари худ Ҳорун, гуфт: «Дар қавми ман ҷойнишини ман бош ва кори онҳоро ислоҳ кун ва роҳи табаҳкоронро пайравӣ нанамо!».
7:142