فَخَلَفَ مِنۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌۭ وَرِثُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَـٰذَا ٱلْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌۭ مِّثْلُهُۥ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَـٰقُ ٱلْكِتَـٰبِ أَن لَّا يَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ وَدَرَسُوا۟ مَا فِيهِ ۗ وَٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ١٦٩
Фа халафа мин баъдиҳим халфу-в варису-л-китаба яъхузуна ъараЗа ҳаза-л-адна ва яқулуна саюғфару лана ва ий яътиҳим ъараЗу-м мислуҳу яъхузуҳ. Алам юъхаз ъалайҳим-м мӣсақу-л-китаби алла яқулу ъалаллоҳи илла-л-ҳаққа ва дарасу ма фӣҳ. Ва-д-даъру-л аъхирату хайру-л лил лазӣна яттақун. А-фала таъқилун.
Ва баъди онҳо ҷойнишинони баде аз пай омаданд, ки (китоб Таврот)-ро мерос гирифтанд, онҳо матои ин олами хасисро ихтиёр мекарданду мегуфтанд: «Барои мо зуд омурзида хоҳад шуд». Ва агар ба онҳо матое монанди он биёяд, албатта, онро низ мегирифтанд. Оё бар онҳо аҳде, ки дар Таврот аст, гирифта нашудааст, ки нагӯянд бар Аллоҳ магар сухани ҳақро?! Ва ҳол он ки он чӣ дар Таврот аст, хондаанд! Ва сарои охират барои касоне ки парҳезгоранд, беҳтар аст, оё фаҳм намекунед?
7:169