قُل لَّآ أَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعًۭا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ لَٱسْتَكْثَرْتُ مِنَ ٱلْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِىَ ٱلسُّوٓءُ ۚ إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ وَبَشِيرٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ١٨٨
Қул ла амлику ли нафсӣ нафъа-в ва ла Зарран илла ма шааллоҳ. Ва лав кунту аъламу-л-ғайба ластаксарту мина-л-хайри ва ма массания-с-суъ. Ин ана илла назӣру-в ва башӣру-л ли қавми-й юъминун.
Бигӯ: «Ман барои худ суде ё зиёнеро молик нестам, магар он чи Аллоҳ хостааст. Ва агар будам, ки ғайбро медонистам, ҳаройина, бисёр манфиати фаровонеро ҷамъ мекардам ва ба ман ҳеҷ бадие намерасид. Нестам ман, магар барои гурӯҳе ки имон меоваранд, бимдиҳанда ва муждадиҳанда!».
7:188