فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٍۢ ۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ ٱلْجَنَّةِ ۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ٢٢
Фа даллаҳума би ғурур. Фа ламма зақа-ш-шаҷарата бадат лаҳума саватуҳума ва тафиқо яхсифани ъалайҳима ми-в варақи-л-ҷаннаҳ. Ва надаҳума Раббуҳума алам анҳакума ъан тилкума-ш-шаҷарати ва ақул-л лакума инна ш-шайтона лакума ъадувву-м мубӣн.
Пас, бо фиреб додан онҳоро ба сӯйи пастӣ моил гардонид. Ва чун ҳарду он дарахтро чашиданд, шармгоҳи онҳо зоҳир шуд ва шурӯъ карданд, ки бар худашон аз барги дарахтони Биҳишт мечаспониданд. Ва Парвардигорашон онҳоро нидо кард: «Оё шуморо аз ин дарахт манъ накарда будам ва ба шумо нагуфта будам, ки ҳаройина, шайтон барои шумо душмани ошкор аст?».
7:22