وَإِذَا فَعَلُوا۟ فَـٰحِشَةًۭ قَالُوا۟ وَجَدْنَا عَلَيْهَآ ءَابَآءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا ۗ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِٱلْفَحْشَآءِ ۖ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ٢٨
Ва иза фаъалу фаҳишатан қолу ваҷадна ъалайҳа абаана валлоҳу амарана биҳа. Қул инналлоҳа ла яъмуру би-л-фаҳшаъ. А-тақулуна ъалаллоҳи ма ла таъламун.
Ва чун амали зиштеро бикунанд, мегӯянд: «Падарони худро бар ин кор ёфтем ва Худо моро ба ин фармудааст». Бигӯ: «Ҳаройина, Аллоҳ ба кори зишт ҳукм намедиҳад, оё бар Аллоҳ он чиро мегӯед, ки намедонед?»
7:28