فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِـَٔايَـٰتِهِۦٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوٓا۟ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ قَالُوا۟ ضَلُّوا۟ عَنَّا وَشَهِدُوا۟ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا۟ كَـٰفِرِينَ ٣٧
Фа ман азламу мим манифтаро ъалаллоҳи казибан ав каззаба би айатиҳ. Улаика яналуҳум насӣбуҳум мина-л-китаб. ҳатта иза ҷаатҳум русулуна ятаваффавнаҳум қолу айна ма кунтум тадъуна мин дуниллаҳ. Қолу Заллу ъанна ва шаҳиду ъала анфусиҳим аннаҳум кану кафирӣн.
Пас, кист золимтар аз касе, ки бар Аллоҳ дурӯғро туҳмат ниҳад ё ҳукмҳои Ӯро ба дурӯғ нисбат диҳад? Баҳраашон аз он чӣ дар Китоб навишта шуд, онҳоро бирасад, то вақто ки фиристодагони Мо назди онҳо биёянд, рӯҳи онҳоро қабз кунанд, гӯянд: «Куҷо шуд он чӣ шумо ба ҷуз Аллоҳ парастиш мекардед?». Гӯянд: «Онҳо аз мо гум шуданд». Ва бар нафсҳои худ иқрор кунанд, ки албатта, онҳо кофир будаанд.
7:37