وَنَادَىٰٓ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا۟ عَلَيْنَا مِنَ ٱلْمَآءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ ۚ قَالُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ٥٠
Ва нада асҳабу-н-Нари асҳаба-л Ҷаннати ан афӣЗу ъалайна мина-л-маи ав мим ма разақакумуллоҳ. Қолу инналлоҳа ҳаррамаҳума ъала-л-кафирӣн.
Ва садо кунанд аҳли Дӯзах аҳли Биҳиштро, ки: «Бар мо чизе аз об ё аз ҷамеъи он чӣ Аллоҳ шуморо рӯзӣ додааст, бирезед!». Аҳли Биҳишт гӯянд: «Ба дурустӣ ки таъом ва шароби Биҳиштро Аллоҳ бар кофирон ҳаром гардонидааст»,
7:50