ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَهُمْ لَهْوًۭا وَلَعِبًۭا وَغَرَّتْهُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۚ فَٱلْيَوْمَ نَنسَىٰهُمْ كَمَا نَسُوا۟ لِقَآءَ يَوْمِهِمْ هَـٰذَا وَمَا كَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يَجْحَدُونَ ٥١
Ал-лазӣна-т-тахазу дӣнаҳум лаҳва-в ва лаъиба-в ва ғарратҳуму-л-ҳайату-д дунйа. Фа-л-явма нансаҳум кама насу лиқаа явмиҳим ҳаза ва ма кану би айатина яҷҳадун.
… (барои) ононе ки дини худро ба бозӣ ва лаҳв гирифтанд ва ҳаёти дунё онҳоро мағрур сохт. Пас, имрӯз Мо онҳоро фаромӯш (тарк) мекунем, чуноне ки онҳо мулоқоти ин рӯзро фаромӯш ва оятҳои Моро инкор карданд».
7:51