هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُۥ ۚ يَوْمَ يَأْتِى تَأْوِيلُهُۥ يَقُولُ ٱلَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبْلُ قَدْ جَآءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلْحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَآءَ فَيَشْفَعُوا۟ لَنَآ أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ ٱلَّذِى كُنَّا نَعْمَلُ ۚ قَدْ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ٥٣
Ҳал янзуруна илла таъвӣлаҳ. Явма яътӣ таъвӣлуҳу яқулу-л-лазӣна насуҳу мин қаблу қад ҷаат русулу Раббина би-л-ҳаққи фа ҳал лана мин шуфаъаа фа яшфаъу лана ав нурадду фа наъмала ғайра-л-лазӣ кунна наъмал. Қад хасиру анфусаҳум ва Залла ъанҳум-м ма кану яфтарун.
Оё интизорӣ намекашанд магар мазмуни он ваъдаҳоро, ки зоҳир шаванд? Рӯзе, ки мазмуни он таҳдидҳои илоҳӣ зоҳир шавад, касоне ки онро пеш аз ин фаромӯш карда буданд, хоҳанд гуфт: «Ҳаройина, оварданд пайғамбарони Парвардигори мо сухани ҳақро. Пас, оё касе барои мо шафоъаткунандагоне ҳастанд, то ин ки барои мо шафоъат кунанд ё ба сӯйи дунё боз гардонида шавем, пас, амал кунем хилофи он чӣ мекардем?». Дар ҳақиқат, табоҳ карданд нафсҳои худро ва гум шуданд аз онҳо дурӯғбофта бутҳояшон.
7:53