وَهُوَ ٱلَّذِى يُرْسِلُ ٱلرِّيَـٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَقَلَّتْ سَحَابًۭا ثِقَالًۭا سُقْنَـٰهُ لِبَلَدٍۢ مَّيِّتٍۢ فَأَنزَلْنَا بِهِ ٱلْمَآءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ ۚ كَذَٰلِكَ نُخْرِجُ ٱلْمَوْتَىٰ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ٥٧
Ва Ҳува-л-лазӣ юрсилу-р-рийаҳа бушран байна ядай раҳматиҳ. ҳатта иза ақаллат саҳабан сиқолан суқнаҳу ли балади-м маййитин фа анзална биҳи-л- маа фа ахраҷна биҳӣ мин кулли-с-самарот. Казалика нухриҷу-л-мавта лаъаллакум тазаккарун.
Ва Ӯст Он, ки бодҳоро пеш аз омадани борон муждадиҳанда мефиристад, то он гоҳ ки бодҳо абри гаронро бардоранд, онро ба сӯйи шаҳрҳои мурда биронем, пас, фуруд орем ба воситаи он абр обро, пас, берун орем бо он об ҷинси ҳар меваро. Ҳамчунин мурдагонро берун орем, то шояд шумо пандпазир шавед.
7:57