قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ ٱللَّهَ وَحْدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا ۖ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ٧٠
Қолу аҷиътана ли наъбудаллоҳа ваҳдаҳу ва назара ма кана яъбуду абауна. Фаътина би ма таъидуна ин кунта мина-с-содиқӣн.
Гуфтанд: «Оё омадӣ назди мо, то Худоро ба танҳоияш ибодат кунем ва он чиро падарони мо мепарастиданд, (канор) бигузорем? Пас, он чиро, ки моро ваъид мекунӣ, агар аз ростгӯён ҳастӣ, пеши мо биёр!».
7:70