وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعْدِ عَادٍۢ وَبَوَّأَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورًۭا وَتَنْحِتُونَ ٱلْجِبَالَ بُيُوتًۭا ۖ فَٱذْكُرُوٓا۟ ءَالَآءَ ٱللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ٧٤
Вазкуру из ҷаъалакум хулафаа мин баъди Ъади-в ва бавваакум фи-л-арЗи таттахизуна мин суҳулиҳа қусура-в ва танҳитуна-л-ҷибала буйута. Фазкуру алааллоҳи ва ла таъса-в фи-л-арЗи муфсидӣн.
Ва ёд кунед он вақтеро, ки шуморо баъд аз қавми Од чойнишини онҳо гардонид. Ва шуморо дар Замин ҷой дод, аз бахши ҳамвор ва нармии он қасрҳо месозед ва кӯҳҳоро хонаҳо метарошед. Пас, эҳсонҳои Худоро ёд кунед ва дар (рӯи) Замин фасодкунон табоҳӣ макунед!».
7:74