فَعَقَرُوا۟ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا۟ يَـٰصَـٰلِحُ ٱئْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ٧٧
Фа ъақарун-н-нақата ва ъатав ъан амри Раббиҳим ва қолу йа Солиҳуътина би ма таъидуна ин кунта мина-л мурсалӣн.
Пас, аз фармони Парвардигори хеш таҷовуз карданд, он модашутурро куштанд ва гуфтанд: «Эй Солеҳ, агар аз пайғамбарон ҳастӣ, он чиро, ки ба мо ваъид мекунӣ, биёр».
7:77