وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ ۖ إِنَّهُمْ أُنَاسٌۭ يَتَطَهَّرُونَ ٨٢
Ва ма кана ҷаваба қавмиҳи илла ан қолу ахриҷуҳум-м мин қарятикум. Иннаҳум унасу-й ятатаҳҳарун.
Набуд ҷавоби қавми ӯ, магар он ки гуфтанд: «Берун кунед онҳоро аз деҳаи худ. Ҳаройина, онҳо мардумеанд, ки покизагӣ металабанд».
7:82