وَإِن كَانَ طَآئِفَةٌۭ مِّنكُمْ ءَامَنُوا۟ بِٱلَّذِىٓ أُرْسِلْتُ بِهِۦ وَطَآئِفَةٌۭ لَّمْ يُؤْمِنُوا۟ فَٱصْبِرُوا۟ حَتَّىٰ يَحْكُمَ ٱللَّهُ بَيْنَنَا ۚ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ٨٧
Ва ин кана таифату-м минкум аману би-л-лази урсилту биҳӣ ва таифату-л лам юъмину фасбиру ҳатта яҳкумаллоҳу байнана. Ва Ҳува Хайру-л-ҳакимӣн.
Ва агар бошад, ки гурӯҳе аз шумо, ба он чӣ бо ҳамроҳи он фиристода шудам, имон овардаанд ва гурӯҳе (ҳанӯз) имон наёвардаанд, пас, то вақте ки Аллоҳ дар миёни мо ҳукм кунад, сабр кунед ва Ӯ беҳтарин ҳукмкунандагон аст».
7:87